Otworzyła lodówkę, nalała wody i przeszła przez pokój, żeby podać mu szklankę. Z tą samą szczerością w oczach patrzył, jak ona idzie, ale ona zdawała sobie sprawę, że chociaż dziś jest inny, być może zmęczony i jakoś zraniony, wciąż jednak przede wszystkim jest policjantem. Kiedy nachyliła się, żeby podać mu szklankę, przez moment poczuła kwaśną woń zebranego przez cały dzień potu, tych pociągów, tłumów i nieustannie świecącego słońca. Read more
I myślały o wiosce, o tym, jaka jest wstrętna, mała i duszna, z Alwynem Rodriguezem i tymi jego nieustającymi sporami, i z tymi niesamowicie dłużącymi się popołudniami, kiedy radio nie odbierało stacji All-India Radio i nie było nic, absolutnie nic do roboty. Mary mocniej zawinęła ćunni na włosach, osłaniając się przed porywistym wiatrem, spalinami i pędem auta, i wcisnęła się w kąt fotela. Read more
A co ty myślisz, jar, że mnie tylko chłopcy w głowie? Chciałam tylko powiedzieć, że na jakiś czas powinnaś się wyrwać z tego miasta. Kiedy jeszcze jeździłaś do mamy, zawsze wracałaś świeża i wypoczęta. Zbyt długi pobyt w tym miejscu chyba cię wykańcza.
Mary trzymała się mocno ramienia Dźany i skinęła głową. To wycieńczenie związane było z tymi ulicami, sklepami, hałasem i z tym powietrzem. Wyjście na zakupy z koleżanką przeobrażało się w wyczerpującą wyprawę, trzeba było lawirować w pędzącym tłumie, uskakiwać przed samochodami, które atakowały ze wszystkich stron. W każdej minucie wdychało się porcje trucizny. Ale mamy już nie było, nie było też gospodarstwa, na które można by pojechać. Read more
Pojazd za trzymał się, bardzo blisko, do jej uszu dotarło grzechotanie przełączanego przez kierowcę licznika, po chwili silnik stęknął i znowu zaczął pracować. W morzu ciszy, które po nim pozostało, słychać było mruczenie i grzechotanie urządzenia klimatyzacyjnego. Mary nigdy wcześniej nie słyszała tych wszystkich nocnych dźwięków. Odwróciła się na bok i naciągnęła poduszkę na głowę. Czuła, jak wzbiera w niej wściekłość, gromadzi się jak jakiś ogromny ciężar. Daj spokój, nie podnoś sobie ciśnienia. Uspokój się, odpręż się. Ale to uczucie nie ustępowało, nagromadzony gniew ciążył jej niemiłosiernie. Read more
Nie opowiadaj, przecież nawet gdyby obok ci rozwalali kamienicę, i tak spałabyś jak kamień, prawda? Z kogoś innego możesz robić sobie mamu. Przecież widzę, że coś się dzieje.
Rzeczywiście, coś się działo, ale Mary nie miała zamiaru opowiadać Dźanie o tym irytującym nocnym powrocie Dźodźo. Dobrze znała opinię Dźany na ten temat i nie chciała jeszcze raz wysłuchiwać tego samego. Read more
Może Mary nigdy nie potrafiła całym sercem wierzyć w niebo, ale zupełnie naturalnie i bez żadnego wysiłku wierzyła kiedyś, że życie na ziemi jest dobre, że jej przyszłość będzie jednym miłym pasmem szczęścia, z mężem, dziećmi i wnukami, oszpeconym jedynie drobnymi zadrapaniami na kolanach i gorączkami, ale zawsze pełnym miłości. Pomimo wczesnej śmierci ojca wierzyła, że jej uda się znaleźć tę radość, która wymknęła się ich matce. Dźodźo wygnała ją z tego ogrodu niewinności, na zawsze i bezpowrotnie. Zmieniła jej świat. Za coś takiego nie mogło być ani wybaczenia, ani wykupienia odpustu. Tego była pewna. Read more
Były wytworem rąk ludzkich, ale działały na nią uspokajająco. Z nich dwóch to Dźodźo zawsze była religijna, o jedenastej kładła się do łóżka z krzyżem pod poduszką i jasnymi, pełnymi słońca oczami wpatrywała się w ołtarz w kościele. W późniejszych latach z tą samą niebiańską miłością uwielbiała sławę, z tą samą cudowną wiarą rzuciła się na poszukiwanie świętego Graala. Read more
Pierwszy kęs zawsze był malutki, takie lekkie skubnięcie, powodujące, że podniebienie aż drżało od czystości tego ciepłego smaku, a w głębi ust pojawiło się pragnienie. Dopiero po zupełnym ustąpieniu tej pierwszej euforii pozwalała sobie na konkretny kawałek. A to już był prawdziwy raj. Ciemny smak rumu kłębił się wokół języka i Mary aż lekko syknęła z zadowolenia w stronę pantery. Read more